De koepel

Normaal gezien is een Orthodoxe Kerk voorzien van een koepel. Deze symboliseert een brandende kaars, de gloed van ons gebed en
ons verlangen naar God. Bij de bouw van onze kerk werd dit echter niet toegestaan. De Pantocrator of Alheersende Christus wordt in de koepeltoren geschilderd en stelt de nieuwe schepping voor.

De Iconen

De iconen zijn op hout geschilderde afbeeldingen van Christus, de Moeders Gods, heiligen, van taferelen uit het oude en het nieuwe testament,. . .
Iconen zijn voor de Orthodoxe gelovige echter meer. Ze behoren niet tot het gebied van de kunst maar van de theologie.
Men zegt wel eens dat de Orthodoxe Kerk twee evangelies heeft: één geschreven en één zichtbaar in de iconen. Ze stellen de personen die ze afbeelden aanwezig. Daarom aarzelen Orthodoxe Gelovigen ook niet de icoon te kussen. Dat eerbetoon is niet voor het beschilderd hout, maar voor de persoon die erop afgebeeld staat en door de icoon aanwezig gesteld wordt. De icoon openbaart de voortdurende aanwezigheid van Christus en de  heiligen. Door de icoon worden we meegevoerd door tijd en ruimte naar een hemelse realiteit. Iconen worden daarom ook genoemd: vensters op de eeuwigheid.

De Iconostase

De Iconostase is een iconenmuur, ze scheidt enerzijds het Schip af van het Heiligdom. Maar anderzijds is zij ook een verbindingsmuur tussen de goddelijke en de menselijke wereld. De Iconostase heeft drie poorten: De Koninklijke Deur en de twee zijdeuren of diakendeuren. De middelste deur wordt de Koninklijke Deur genoemd. Hier mag enkel de diaken, de priester of de bisschop door. Deze Koninklijke Deur is de triomfpoort van de zegepralende Christus. Op vrijwel alle Koninklijke Deuren is de voorstelling van de Verkondiging aan de Moeder Gods afgebeeld. Het begin van de heilsgeschiedenis wordt aldus in beeld gebracht. Het Woord van God is Mens geworden en is tot ons gekomen door de deur van de Maagd Maria. Op de vleugels staan ook de vier Evangelisten afgebeeld. Zij hebben de Blijde Boodschap, het Evangelie van Jezus Christus opgeschreven en aan ons overgeleverd. De twee zijdeuren worden tijdens de liturgische diensten voornamelijk door de diaken gebruikt. Daarop worden de
Aartsengelen Gabriël en Michaël afgebeeld. De iconografische invulling van de iconostase gebeurt volgens een welbepaalde wijze. Zo vinden we aan de linkerkant van de Koninklijke Deur altijd de icoon van de Moeder Gods met baby Jezus en aan de andere kant Jezus
Christus Pantocrator.
Boven de Koninklijke Deur zien we de icoon van het Laatste Avondmaal. Het is voor de Koninklijke Deur dat de gelovigen het Lichaam en Bloed van Christus ontvangen (de Heilige
Communie). De centrale plaats van het Laatste Avondmaal leert ons dat het hart van het christelijke leven de Communie is. De communie staat ons toe deel te hebben aan het
Goddelijk leven.

De 7 Sacramenten

Door de mysteriën daalt de genade van de Heilige Geest op de mens. Elke handeling is een mysterie; hier de 7 belangrijkste:

- De doop:
Wij worden Christenen, leerlingen van Christus. Het is ons persoonlijk Pasen: onze oude zondige mens sterft en onze nieuwe mens verrijst in Christus. Daarom wordt in de Orthodoxe Kerk de dopeling driemaal ondergedompeld in het doopvont.

- De myronzalving (vormsel):
De voornaamste delen van het lichaam worden gezalfd met heilig myron; wij ontvangen de Heilige Geest; ons persoonlijk Pinksteren. Dit mysterie wordt onmiddellijk na de doop toegediend.

- De Heilige Communie:
Wij ontvangen brood + wijn, werkelijk Lichaam en Bloed van Christus. Door te communiceren verenigen wij ons met Christus en met elkaar.

- De biecht:
Onze zonden worden door God vergeven.

- De ziekenzalving:
Voor heiliging van ziel en lichaam. Men bidt voor vergeving van zonden en voor de genezing der zieken

- Het huwelijk:
De vereniging van man en vrouw. Het huwelijk bestaat uit de verloving en de kroning.

- De ambtswijding:
We onderscheiden drie graden: diaken – priester – bisschop. Een orthodox priester kan bij zijn wijding gehuwd zijn. Een bisschop is steeds ongehuwd.

Gebeden (Credo)

Ik geloof in één God, de almachtige Vader, Schepper van hemel en aarde, van al het zichtbare en onzichtbare.
En in één Heer Jezus Christus, de eniggeboren Zoon van God, geboren uit de Vader voor alle eeuwen.
Licht uit licht, ware God uit de ware God, geboren, niet geschapen, éé n in wezen met de Vader, en door wie alles geworden is.
Die om ons mensen en om onze verlossing uit de hemel is nedergedaald, en vlees heeft aangenomen door de Heilige Geest uit de Maagd Maria, en mens geworden is.
Die voor ons onder Pontius Pilatus gekruisigd is, geleden heeft en begraven is.
Die opgestaan is op de derde dag, volgens de schriften.
Die opgevaren is ten hemel, en zetelt aan de rechterhand van de Vader.
Die zal wederkomen in heerlijkheid, om levenden en doden te oordelen,
en aan wiens Rijk geen einde zal zijn.
En in de Heilige Geest, Heer en levendmaker, die uitgaat van de Vader, die aanbeden en verheerlijkt wordt tesamen met de Vader en de Zoon, die door de profeten gesproken heeft.
In één heilige, katholieke en apostolische Kerk, ik belijd een doop tot vergeving van zonden, ik verwacht de opstanding van de doden, en het leven van de komende eeuwigheid.

In augustus 1983 gebeurde de eerste steenlegging van onze kerk en in maart 1984 werd er voor de eerste keer gecelebreerd. De kerk omvat 314 m² in Basilica stijl. Het parochiefeest valt op 4 december. Door de bouwstijl tracht men de undamentele ervaringen van het Orthodoxe Christendom uit te drukken: “God met ons”. Het interieur is zo ontworpen dat het de gelovige aanspreekt en aanzet tot gebed. Architectuur en iconen preken het Evangelie en verheffen onze geest en ons hart tot God die we komen vereren en aanbidden.

We onderscheiden drie delen:

- De Nartex: De Nartex is het meest westelijke deel van de Kerk, daar waar zich de ingang bevindt. Het symboliseert de wereld die wacht op heiliging.

- Het Schip: Hier staan de gelovigen tijdens de Heilige Diensten.

- Het Heiligdom: Het Heiligdom is de plaats waar gecelebreerd wordt. Het is licht verheven en symboliseert de Hemel der Hemelen waar Christus troont met Zijn Apostelen. Het Heiligdom is naar het oosten gericht. Dit is de richting waar de zon opkomt. Het beeld van de zon of van het oosten wordt dikwijls in liturgische hymnen gebruikt om Christus aan te duiden. «Zon der Gerechtigheid”. Zich richten naar het Oosten symboliseert het zich keren naar Christus en Zijn Koninkrijk. In het heiligdom bevinden zich twee tafels: de altaartafel en de offertafel.